ineens voelde ik paniek

Afgelopen zaterdagmiddag zat ik met mijn man in de auto op weg naar Den Haag. We moesten een bestelling ophalen. Het was druk op de weg. We kwamen in een langzaam rijdende file terecht. Dat ging zo'n 25 minuten door. Tot zover was er niks aan de hand totdat we in leidschehage bij de tunnels aankwamen. In een fractie van een seconde schoot ik in mijn denken. In een oud patroon. De gedachte: Tunnels, langzaam rijden, straks staan we stil in de tunnel, gebeurt er wat, kan ik er niet uit, Oftewel paniek. Je lichaam weet op dat moment niet wat de waarheid is en wat niet. Alle toeters en bellen gaan af in je lichaam. Je vecht en vlucht systeem gaat namelijk aan. Mijn hart begon te kloppen en het gierde door mijn lijf. Dit alles duurde misschien één minuut. Vroeger ging ik hier helemaal in mee. Ik geloofde alles wat ik dacht en kon dan zomaar een paar uur vette paniek ervaren voor ik mezelf weer een beetje onder controle kreeg. Maar hoe doe ik dat nu? Wanneer ik in een patroon schiet handel ik snel. Ten eerste stel ik mezelf meteen de vraag: Wat is er op dit moment aan de hand?
Mijn aandacht gaat op dat moment naar de vraag waardoor ik snel kan schakelen en kan waarnemen. Ik kom dan tot de conclusie dat er op dit moment niks aan de hand is en dat ik alleen mee ging met een gedachte uit een oud patroon. Door dit te zien( waarnemen) en de gedachte geen aandacht meer te geven gaat hij weg. Hoe komt het nou dat dit gebeurde? In het verleden heb ik ooit een paniekaanval gehad in een tunnel. Doordat ik stil stond in de tunnel schoot ik onbewust in een herinnering. Wanneer je je patronen leert herkennen kan dit je veel opleveren. De gedachte was bij mij dan ook na die eene minuut weg omdat ik er niet in mee ging. Vanaf het moment dat ik mijn patronen ging herkennen werden mijn angst en paniekaanvallen ook een stuk minder. Ik ging mij steeds beter voelen. Wil jij ook je leren patronen herkennen? Ik help en coach je hier graag in.
Me Time Nancy
Delen mag 💕
Www.metimenancy.nl